sosyomat.com

ben sensiz ....

kabuğu ironi kaplı,içi ise trajik tanelerle bezenmiş nefis lezzet. İçini görebilmek için kabuğunu kırman lazım

sarı kafalım :D:D:D
daha doğrusu sarı değil yeşilden bozma sarı kafalım :D

seni seviyorum ... iyi ki doğmuşsun ve gülümsemişsin bana...

sonsuza kadar...

heyy selam.. bugün benim doğum günüm diye başlayan bir mesajla açıldı perde.. profiline bakmıştım uzun uzun sonra hiç utanmadan doğum günümü kutlatmıştım mesajımla:) ozamandan bu zamana tam bir sene geçti.. bu bir sene öyle yoğun yaşandı ki herşeyiyle.. hainleri barındırdık, sarhoşluklarımızı, soluğumuz kesilene kadar gülüşleri, konseri festivali, en hareretli kavgasından en muhteşem sevişmeleri, ağlayışlarımızı.. tutkuyu.. bağlılığı.. parasızlığı.. özlemleri.. herbiriyle onunla olan her saniyesiyle inanılmazdı.. ikimizde hep bildik ki ne o bensiz nede ben onsuz burada yapamazdık.. bakışlarıyla ruhumu almıştı.. ve edepsizce daha ilk buluşmamızda dudaklarına yapışmamla tenimede sahip olmuş bütün hücrelerimi bahşetmiştim ona.. anlatıcak yazıcak öyle çok şey varki ama sabah bu romantikliği kaldırmaz:) işte bütün bunlar yüzünden kendime iyiki doğmuşum diyebiliyorum...
evet...
seni öyle çok seviyorum ki..
sen hep benim kadınım..
hep meleim olucaksın...
sonsuza kadar..

ben kendi işimde bu kadar çok çalışmıyorudum ey tabut.. yoruldum çirkinleştim huysuzlaştım acıktım herkes rengini kaybetmeye başladı serverlar arıza veriyor hayata bak çemkiresim var biri beni rahatlatsın..

soktuğumun saati daha iki buçuk..sabrım bitmek üzere..

üç gün ortadan kayboldum tutan sayınızda bir artış olmuş
şekerim hayırlı olsun :)

tey tey

bir teoriye göre insan ruhu topografik olarak resimlendiği zaman iç içe geçmiş yüzlerce katmanla karşılaşılır. katmanlar anima ve animusla iki ayrı kutupta birbirilerinin etrafında dönen paraboller biçimindedir. her katmanda bulunan parabollerin renkleri, dönme frekansları ve yörüngeleri farklıdır. paraboller katmanlardan içeriye doğru ilerlendikçe iç içe geçmeye başlarlar. en sondaki ve dipte duran ''öz'' de ise paraboller birleşir ve bir sonsuzluk işaretine dönüşür. yüzeyde birbirinden olabildiğince ayrık olan bu katmanlar, aslında aynı kaynaktan su alan nehirler gibi bedeni besler. beden kanla algılanabilirlik kazanır. en dış katmanın üzeri giderek nasırlaşsa da, en içte bulunan bu tanımlanamaz bölge, her zaman narin, sessiz, iklimini kendi seçen, tek başına yarattığı evrende tek başına yaşayan bir tanrı gibidir. hayat, her zaman oraya tecavüz etmek ister. çünkü hayat tek başına tanrı olmalıdır. kendi barındırdıklarına boyun eğdirerek varlığını sürdürür. hayat kısıtlar, devinimleri, sağaltımları, algıyı kısıtlar. görüngüyü kendi yörüngesi yapmaya çalışır. böylece hayat kendini bizden korur. kendini bize göre biçimlendirmek yerine, bizi kendine göre biçimlendirir.

müzik, ''öz''ü besleyen üç beş şeyden bir tanesidir. ancak müzik, yüzlerce kabuğu olan ve üstü kavruklaşmış olan ruhlarımızın içine sızarken çoğu zaman beceriksizdir. içimize salınan hareketli bir salsayla, tutku dolu olduğunu edindiğimiz bir tangoyla öğretilmiş hislerle yüzeyden gelen sinyallerle dansederiz örneğin. insan ruhu, hissettiklerini harekete çevirerek ruhunun yüzeyini döşer. ancak bazı melodiler ve sesler vardır ki, yüzeyi delip geçer ve direkt olarak ''öz''ü hedefler. psikiyatri ilimi bu durumu katatoniyle karıştırır çoğu zaman. kalakalma eylemi, belki de hayatın bize yedirdikleri dışında elimizde kalan son eylemdir. zaman yavaşlar, durup bakma isteğiyle bizi doldurur bu eylem. durduğunuz zaman ise algılamaya başlarsınız. S.